Elanın Uydusu Ece

Just another WordPress.com site

Hoşgeldin ECE Bebek— 2. Kez Anne Oldum

Saat 17.00 civarı kasılmaların arası düzenli gibi olunca epidural takıldı. Sonra yeterince düzene girip hızlanmadığı için hafif doz suni sancı verildi. 8’e kadar epiduralle sancıları karşıladık. Saat 20.00’deki muayenede açılma ilerlemediği için ve sezeryan sonrası suni sancı da artırılamadığı için artık sezeryan kararı alındı. Ben de doktor da denmek için eimizden geleni yaptık. Sonuçta Ece Bebek 16.09.10 tarihinde saat 20.45’de dünyamıza merhaba dedi. Kendisi 3.470 gr ve 47 cm, pembe beyaz bir bebek. Dünden beri güzelce meme emmeye de başladı. Şimdilik herşey yolunda görünüyor. Bundan sonra asıl soru Ela ile nasıl bir macera yaşayacağız. Yarın evimize gidiyoruz.

Buraya güzel mesajlar bırakan, bizi arayan, destek olan, merak eden, doğum sırasında dayanamayıp yanımıza gelen, hatta ameliyathanenin kapısında bekleyen herkese çok teşekkürler. Çok güzel arkadaşlıklar kurmuşuz. Bundan sonra da 2 çocuk deneyimlerimi paylaşacağım ama isteyen herkese tavsiye ederim. 2. kez anne olmak harika bir duygu. Anneliği daha çok hissediyor, daha çok anlıyor insan. Duyguları 2 katına çıkıyor. Aşkın daha da artıyor. Daha da çok aile oluyor insan. Eşinin de artık daha bir babA olduğunu görmek harika birşey. Daha da merkezde hissediyor insan kendini. Zorlukları olacak. Onları da paylaşacağım. Ama kenetlenip halletmeye çalışacağız. Ben daha büyük bir aile olduğumuz için çok mutluyum. Darısı isteyenlerin başına…
——————————
Ameliyathaneden komik bir anı:
Bütün gün sancı çekip çok yorulunca sezeryana giderken çok bitkindim. 16 saat aç ve susuz hiç halim kalmamıştı. Bir de ameliyata girerken kusunca beni ameliyatın başında biraz uyutmalarını rica ettim. Bebeğe de etkisi olmayan biraz uyuma bu. Ayılırken daha sonra kesinlikle hatırlamadığım laflar etmişim. Bebek ilk çıktığında “her yeri tam mı“ diye sormuşum. Asıl daha komiği bir süre sonra başımda duran anestezi doktoru bayana kafamı kaldırıp
”hayatım sen de artık bebekle çıkabilirsin yukarı” demişim.
Doktor ”eşin bebekle çıktı zaten Esra’cım” demiş.
Ben yine doktora doğru bakarak ”Ayy, aynı kara kaş, aynı kara göz” demişim.
Tek bir saniyesini bilmiyorum ama gerçekten komik. Doktor çok gülerek anlattı.
Bu sefer bebeğin fotoğraflarını ”Stüdyo Baba” çekti. Yakında biraz paylaşırız. Herkese tekrar teşekkürler. Tekrar anne olmak harika. Hayata, yaşayacaklarınıza nasıl baktığınıza bağlı.

Eylül 17, 2010 Posted by | bebek, Ece, gebeş günlükleri | 20 Yorum

Son Durum

Kasılmalar düzene girdi. 4-5 dakikada bir geliyor. Bundan sonrası artık nolucak hep beraber görücez. Çok yorgun ve heyecanlıyız..

Eylül 16, 2010 Posted by | bebek, gebeş günlükleri | 11 Yorum

Kasılmalar

Sancılarım arttı ama bir düzene oturamadı henüz. Sular da gelmeye devam ediyor. Saat 16.00’da 12 saat bitince durum tekrar değerlendirilecek. O zamana kadar beklemedeyiz. Coca nst uzmanı oldu. Bir de masaj istiyor:) yuh yani..

tekrar yazacağım. umarım yanımda bebekle.

Eylül 16, 2010 Posted by | bebek, gebeş günlükleri | 3 Yorum

Su Gelir Guldur Guldur

Saat 04.11 civarinda suyumun gelmesiyle doğum sürecimiz başladı. Sancılar da ardından başladı. Şu an hastandeyiz. Ara sıra yazmaya çalışacağım. Bize şans dileyin.

Eylül 16, 2010 Posted by | bebek, gebeş günlükleri | 18 Yorum

Hala Hamileyim !!!

Bir süre yazı yazamayınca merak eden, arayan çok oldu. Bizi merak eden, arayan herkese çok teşekkür ederim. Gördüğüm kadarıyla herkes benden daha heyecanlı, daha merakla bekliyor. Aslında ben hiç heyecanlı değilim. Sanki hiç olmayacakmış gibi geliyor ama yüzdük yüzdük kuyruğuna da geldik çünkü son haftaya girdik artık.

Bugün kontrolümüz vardı. 39 haftayı bitirdik. Bebeğin kalp atışları gayet iyiydi, suyu da iyiydi, herşey beklememizi söylüyor. Biz de bekliyoruz. Ece 3.550 gr olmuş ben bu hafta kilo almamışım şu an itibariyle 8 kg almış bulunuyorum. Umarım böyle bitireceğim. Gelecek haftaya kadar doğum olmazsa tekrar gideceğiz, tekrar değerlendireceğiz. Benim umudum bu hafta doğum olması ama bu konuda hiç bir kontrolümüz yok ne yazık ki. Bakalım artık geri sayımdayız, Ece ne zaman gelmek istiycek.
Bana gelince artık son 1 hafta itibariyle hayatım gerçekten çok zorlaştı. Büyüyen karnım ve iyice aşağı inen bebek yüzünden her gün bir öncekinden daha uzun geçiyor. Geceleri kasıklarımda ve belimde ağrılar oluyor, kalkıp yatmak koca göbekle dönmek çok zor oluyor. Tuvaletim çok hızla geliyor ve gidene kadar mesanem acıyor. ÜStelik bunların hiçbiri 2 yaşında bir çocuğun sizin tepenize çıkmak istemesini, sizinle oynamak istemesini engellemiyor. Haklı da. Onun suçu değil ki. O yüzden bu sürecin artık daha çabuk bitmesini istiyorum. Türk Telekom şebeke kurmadığı için hala internet sıkıntım var. Bir haftadır Vodafone’un internetinte de sorun olduğu için resmen en bağlantısız zamanlarımı geçiriyorum.
Hazırlıklarımız tamam, artık bu yüzünü göstermeyen bebeğin gelmesini hep birlikte bekliyoruz.

Eylül 15, 2010 Posted by | gebeş esra, gebeş günlükleri | 5 Yorum

Son Kullanma Tarihime 2 hafta – 38 Hafta

İki gebeliğim arasındaki benzerlik ve farklar

1. Ela’da 22 kg aldım, bebek 4 kg doğdu. – Ece’de 7.5 kg aldım, bebek yine 4 kg’a yakın olacak sanırım.
2. Ela’da ilk haftalarda çok nadir bulantım olurdu. – Ece’de ilk 12 hafta yoğun bulantım oldu.
3. Ela’da çok tedirgindim. Daha önceki iki kimyasal gebelik yüzünden ters birşey olacağından çok korkuyordum. – Ece’de çok rahattım, ağrı sızı hiç birşeyi tınmadım.
4. Ela’da şehirden bile ayrılmadım. – Ece’de sürekli gezdim, üstelik tam 4 hafta Antalya’da suların içinde geçirdim.

5. Ela’da sürekli biryerlerim ağrırdı. Kalçam, rahim, kasıklarım. – Ece’de hiç ağrım olmadı. Son 3 haftaya girdiğimde belim ağrımaya başladı.
6. Ela’da da Ece’de de duygusal patlamalar pek yaşamadım. Sinirli, çok duygusal olmadım. Sadece Ece’de insanların başına gelen kötü şeylere daha çok üzülüyorum, başkaları için ağlıyorum. Yani daha duyarlı oldum ama kesinlikle durup dururken duygusallığım olmuyor. Melek gibi hamilesin diyor cocam. Rahatlıkla çocuk istemesi normal sanırım.
7. İki gebelikte de karnım çok büyüdü. İki gebelikte de herkes bu erkek karnı dedi. Yok işte benim karnımın büyüme şekli böyle.
8. Ela’da hamileliğin her türlü semptomunu takip ettim, internetten o hafta bebek içerde ne yapıyor, ne gelişmeler gösteriyor takip ettim. – Ece’de hiçbirşeyi takip etmedim. Sadece bebeğin karnımdaki hareketlerine bakıyorum.
9. Ela’da 6. ayın bitmesi ile birlikte 5 yastıkla yükseltilmiş bir yatakta yatıyordum. Pozisyon değiştirmek için ayağa kalkıyordum. – Ece’de hala tek yastıkla dümdüz yatıyorum ve biraz zorlansam da iki hamlede pozisyon değiştiriyorum.
10. Ela’da 32. haftanın sonuna kadar masa başında çalıştım. Kalçam çok ağrıdı. Kalan 8 haftada da gezdim ve yattım. – Ece’de 37. haftaya kadar çalıştım. Ela’yı hala kucağıma alıyorum. 2 kere Antalya’ya gidip geldim. Taşınma ve yerleşme işinde çok çalıştım. Hala fiziksel olarak aktif sayılırım.
11. Ela’da 28. haftaya kadar araba kullandım. – Ece’de 37. haftaya kadar araba kullandım. Artık göbeğim direksiyona değmeye başlayıp, doktor saçmalama suyun da her an patlayabilir diyene kadar direksiyon başındaydım.
12. 9 ayı çok tedirgin geçirdim. Hareketlerimi kısıtladım. – 9 ayı çok rahat geçirdim. Denize de girdim, halay da çektim.
Evdeki bebek insanı enerjik tutuyor. Allah insana bir kuvvet veriyor. Son haftalarda yapamayacağımı düşündüğüm şeyleri hala yapıyorum. Bugün doktor kontrolüm var, bakalım önümüzdeki 2 haftada bizi neler bekliyor. Diyeceğim o ki evdeki çocukla ikinci bebeği düşünenler hamilelik kısmından korkmayın. Sonraki deneyimlerimi bebekden sonra paylaşacağım.

Eylül 7, 2010 Posted by | gebelik, gebeş esra, gebeş günlükleri | 2 Yorum

Taşınmak Hakkında Öğrendiğim 8 Şey

1. Ne kadar iyi planlarsan planla çok yorucu oluyor. .

2. Bir Taşınma Klasörü yaptım. Çok işe yaradı. Şimdi evi yerleştirirken hayatımda ilk kez organize olmayı planlıyorum.

3. Murphy’nin Taşınma Kuralı: Eğer paketlediğin birşeyi bulamıyorsan (örn. cep telefonu şarjı veya özel aldığın bir temizlik malzemesi) gidip yerine yenisini almalısın. Garanti ediyorum, bir sonraki 24 saat içinde mutlaka eskisini bulursun.

4. Taşınma kararınızla ilgili şüphelerinizin olması doğaldır. Büyük ihtimalle 5. veya 6. gün geçecektir. (Bende öyle oldu.)

5. Çok yorucu, ne kadar iyi planlarsan planla. Oo, bunu daha önce söyledim mi? Valla bir tekrarı hakediyor.

6. Muhtemelen, çok fazla eşyanız var ve taşınma bunu çok net ortaya koyacaktır.

7. Sizin için neyin önemli olduğunu bulamadığınızda çok çabuk öğrenirsiniz. Bu eşyaları bulmakta ben çok zorluk yaşamadım ama hep çok kullandığım şeyleri kaybettim: kettle, tost makinesi, bir tava, ölçme kapları, sterilizatör, çamaşır deterjanı, nevresim, telefon şarj aleti ve hala bulamadığım bir internet bağlantısı.

8. İlk günler TV olmaması sadece optimal değil aynı zamanda harika. Daha fazla paket açtık, ve aynı zamanda birbirimizle daha çok eğlenme imkanı bulduk. Ela paketlenip yatağa gidince, coca ve ben balkonda geyik yaptık, takıldık, erken yattık. Biliyorum ki TV olsaydı daha fazla seyredicektik, bu da sorun değil aslında oldukça seviyoruz izlemeyi.

Taşınma olayı bitti. Sonunda son problemimiz doğalgazımız da bağlandı. Evde eksiklerimiz var. Ama yavaş yavaş hallediyoruz. Hamileliğin bu döneminde enerjik kalmam biraz da bu sayede oldu. Artık 8.5 aylık hamileyim. Sonunda bir bakıcı/yardımcı bulduk. Umarım istediğimiz gibi çıkar. Artık sanırım bebeğin gelmesine hazırız. Ne zaman isterse gelebilir.

Ağustos 29, 2010 Posted by | Ev, gebeş günlükleri | Yorum bırakın

Hayat Gebeş Olarak Nasıl Esra?

Sürünüyorum.

Hiç birşey arkadaşım değil.
Klimam ve büyük kanepem dışında.

Tuvalete her zamankinden çok sarılıyorum.
Sonra kafam 3.3 dakika önce naapmıştım ben diyerek bir daha sarılıyorum.

Gece Ela’yı çişe kaldırmak için, susadığımdan, çok terlediğimden, tekme yediğimden, pozisyon değiştirmek için, rüya gördüğüm için, sese uyandığım için olmak üzere ve bunları her gece en az bir kere yaşayarak defalarca uyanıyorum. Bu uyanmalardan bir kaçında uyuyamayıp biraz tv seyrediyorum.

Şu sıra sanki hamileliğimin ilk haftalarına döndüm. Tavuk, Pizza, Pasta ve kokan tüm gıdaları yiyemiyorum midem kalkıyor. Düşmanlarım gibiler. Gittikçe daha az yiyip daha çabuk şişiyorum ve rahatsız oluyorum. Bu gebelikde yemekle aram hiç yok. Bir tek taze cevizi ve karpuzu sonsuza kadar yiyebilirim.

Fiziksel bir enkazım. (Akli durumumla ilgili yorum: Tamamen darmadağınım, kendi izlediğim şeyleri bile hatırlamıyorum). Geçen gün cocayla sinemaya gittik, filmin çok büyük bir kısmında uyudum. Neden evinde uyumuyorsun ki dimi.. Gülerken göbek deliğimin yukarı aşağı oynamasına cocam çok gülüyor. Artık tamamen gülünecek haldeyim. Biraz önce yan tarafa bakarak yürürken duvara göbeğimi vurdum, bu yazdıklarımın üstüne yani.

Bir fotoğrafımı çekicektim. Ama koltukdan kalkamadım ve sizin gülmeniz top 2 listemde değil. Çok üzücü tabii çünkü resim paha biçilmez bir şantaj malzemesi niteliğinde olabilirdi.

TOP 2 LISTEM (Şu anda)

1. koltuktan kalkmak
2. yiyecek almak

Sokakda herkesten bir yorum geliyor.
“Bence doğurmak üzeresin” (Geçen sefer de öyle diyorlardı, 40 haftayı geçtik)
“Yok, yok henüz karnın tam düşmemiş”, (Ultrasonmusun ablacım, doktorunki pelvise inmiş kafa diyor).

“Erkek dimi.. Sende erkek karnı var” (Hayır iki seferdir bunu söylüyorsunuz, ey dünyanın bu işi en iyi bilen kadınları ama iki seferdir kız taşıyorum, kızzz).
“Yok, yok çok ilginç sendeki erkek karnı” (Fesupanallah).

“Aaa, kızım kaldırma çocuğu, hamilesin” (Hadi canım, gerçekten hamile miyim, biliyormusunuz 9. ayımdayım 9 aydır kaldırıyorum ben bu çocuğu)

“Çok az yiyorsun, çocuk yeterince büyümez.” (Büyüyor işte, gayet de sağlıkla büyüyor, biliyormusunuz 2 dilim peynir, 2 bardak süt (ayran) günlük kalsiyum ihtiyacını karşılıyor, hele şekere hiç ihtiyacı yok.)

“Çok hareket ediyorsun, oynuyorsun, zıplıyorsun, birey olucak” (Öncelikle sanane, sonra olmuyor işte olacağı varsa 9 ay yatan hamilelere de oluyor, bu iş ilahi kardeşim, ne olucaksa oluyor.)

“Normal doğummu yapıcaksın, çok sancılı ama ne uğraşıcaksın, hem bebek için de riskli” (Sen nasıl doğurdun o kadar çocuğu, demek ki yapılabiliyormuş, tipimden ağrı eşiğim mi belli oluyor. Risklerini nerden biliyorsun, sezeryanın riskleri ile karşılaştırdın mı, sen durup dururken ameliyat olmak ister misin.)

Gebeşlik işi baştan sona sabır işi. Sadece kendi fiziksel ve ruhsal durumunla uğraşmıyorsun. Bir de etrafdaki çok bilmişlerle uğraşıyorsun. Üstelik 2. gebeliğini geçirsen bile yurdumdaki herkes ebe kıvamında. Zaten işime karışılmasından hiç hoşlanmıyorum. Bir de bırbırbırbır laf dinliyorum. Neyse işte hayat gebeş olarak hiç kolay değil, hele de karnın arşa çıkmışken. Hele bir de evde hiperaktif bir 2 yaş bebesi varken. Neyseki hayatımı kolaylaştıran bir cocam var, en büyük destekçim o.

Ağustos 26, 2010 Posted by | gebeş esra, gebeş günlükleri | 4 Yorum

36 Hafta

  1. 33. haftada kaburgalarıma ilk tekmeyi yemiştim.
  2. Hamileyken en ufak şeylerle bile ilgili suçlu hissetmek çok komik. Çok kötü bir sırt ağrısı ve karnımda bir sinir ağrısı yaşadım. Bazen çığlık atmak istedim, o kadar acıttı ki bir iki kere attım da. Fakat sağlıklı bir bebeğim oluyor ve bu onun suçu değil ne büyük bir salağım ki şikayet ediyorum. Eminim kafa üstü vücudunun ortasından sallanan bir kabloyla olmayı o da çok sevmiyordur.
  3. Tüm aksi çabama rağmen, duşdan sonraki görüntüme tanık oldum. Aman Allahım.
  4. 8 aylık hamile kadınlara bakıyor muyum? Şu günlerde yabancı insanlardan acınası bakışların yanında hertürlü bakışa maruz kalıyorum.
  5. Bir iki pantolonum bir gecede küçüldü. Gerçek anlamıyla.
  6. 4 hafta kaldı ve bebek 2750 gr. Bir arkadaşım bir trambolin almamı ve işleri hızlandırmmı önerdi.
  7. Ayak bileklerim hala var ama parmaklarım dolma gibi oldu. Burnum da 2 katına çıktı yine.
  8. Bundan sonra bir daha gece kesintisiz uyuyabileceğim zaman kaç ay sonra merak ediyorum. Şu an bebeğe alıştırma gibi her gece Ela’yı çişe kaldırma, terleme, tuvalete kalkma, rüya yüzünden uyanma gibi nedenlerle defalarca ayaktayım ve bunların bazılarında uyuyamayıp tv seyrediyorum.
  9. 40 haftayı yine geçirecek miyim acaba?
  10. 6.5 kg aldım. Ve artık gittikçe daha az yiyerek daha çabuk şişiyorum ve rahatsız oluyorum. Bu hamileliği de sağsalim bitirebilirsem çok mutlu olacağım.

Ağustos 24, 2010 Posted by | gebeş esra, gebeş günlükleri | 8 Yorum

Abla Olmaya Tahmini 30 Gün


Ela son günlerde en neşeli, en heyecanlı günlerini yaşıyor. Tabii ki bunun yaklaşan doğumla bir alakası yok. Şu sıra çok eğlendiği aktiviteler yapıyoruz, 9. ayımda olmama rağmen onu serinleyen havadan da yararlansın diye her gün akşama kadar gezdiriyoruz. Parklar, arkadaşlar, eğlenceler. Tabii ki doğumla birlikte bir süre geri adım atmak zorunda kalacağız. Ama umarım içerdeki bebek erken gelmez de ben de kızımla serinleyen havaların tadını dışarda gezerek çıkarırım.. Nitekim havalar cuma itibariyle biraz serinler serinlemez kendimizi klimalı salon hapsinden de kurtararak ayağı yanıklar gibi dışarı attık.

Ela’ya elimizden geldiğince kardeşi olacağını anlatıyoruz. Hatta “annenin karnında Ece var” bile diyor. Ama Ece’nin gelip eve yerleşeceğinden, annesini, babasını paylaşacağından haberi olmadığına eminim. Yani bu durum bizim için olmadan anlayamayacağımız bir denklem. Umuyoruz mümkün olduğunca hasarsız atlatırız.

Ece’ye gelince, şu an 36. haftamızın içindeyiz. Cuma günü kontrolüm vardı. Ece çok güzel büyüyor, çok şükür. 3 hafta içinde 700 gram alarak 2760 gr olmuş. Boyu da, kilosu ortalamanın biraz üstünde. Ben de 3 haftada 1.5 kg almışım ki yine alt sınırdayım çok şükür. Böylece şu an itibariyle 6.5 kg almış durumdayım, 8 kilo ile bitirmeyi umuyorum. Geçtiğimiz bir hafta içinde artık vücudumda ödemler de başladı. Ellerim ve yüzüm biraz şişmiş durumda, hareketlerim biraz daha kısıtlandı ve bugün çok hafif kasılmalarım oldu. Umudum 40 haftayı doldurmak ama 2 hafta daha geçirelim de sonra istediği zaman gelsin Ece bebek. Sağlıkla inşallah. Tekrar bir doğum daha yapacağıma inanmakda şu an zorlanıyorum. Bakıcı aramalarımız sürüyor. Umarım önümüzdeki 10 gün içinde birini buluruz, bu konu bizim için hem olmak zorunda olan hem de beni endişelendiren bir konu. Her neyse bebekler aleminden haberler böyle. Ben gebeşliğin doruğunda kalan günleri eğlenerek geçirmek umudunda ve niyetindeyim.

Ağustos 22, 2010 Posted by | gebelik, gebeş esra, gebeş günlükleri | 3 Yorum