Elanın Uydusu Ece

Just another WordPress.com site

Egzersiz Yapabilir miyiim?

Şu anda “o kadar yorgunumki nerdeyse fonksiyonlarımı yerine getiremiycem”‘ durumundayken yazıyorum. Aslında bu yazıya başladığımda bir başlık yazdım ve kaydet’e basmak yerine “enter” tuşuna bastım ve bir başlık yayınladım.

Uf! Yine yaptım. “Enter” tuşuna bastım ve bir başlık ve bir cümle yayınladım. Tanrım yardım et. Görenler varsa özür dilerim.

Bunun olduğu birinci gün, hemen hiç birşey yapamadım. Enerjim vakumla çekilmiş gibi, kafamı kaldıramıyorum. Bunlar olurken akşam makul bir saatte yatacağıma, çok erken uyuyakalıp erkenden uyanıverdim. Erkenden derken herkesin yattığı saatte. Bilgisayar başında biraz takıldım ve sabah 2.’ye kadar tv seyrettim. Sabah 4’te tekrar uyandığımda telefonumun alarmını kapatmayı ve 2 saat daha fazla uyumayı tercih ettim.

Kendimle ilgili hayal kırıklığı yaşıyormuyum? Hayır, pek değil. Kendimle uzun zamandır yaşıyorum ve artık galiba kendimi anlıyorum. Orjinal yazıyı yayınladıktan hemen sonra ikna oldum ki ertesi sabah kendime söz verdiğim “Pazartesi egzersizi” için erken kalkamayacağım.

Aslında, Pazartesilerin “dinlenme” günüm olduğu ile ilgili kendime bilmediğim bir kural bile koymuş olabilirim.

Ve sonra bugün. 2. gün. Mışıl mışıl uyuyamadım çünkü bence bilinçaltım beynimin verdiği sözü biliyordu ve buna izin vermedi. Neyse sonunda kalktım. Koşu bandında yürüyüş için ayakkabımı bile giydim ve salona gittim

ve koltuğa oturdum

ve boşluğa baktım.

Sonunda 20 dakika sonra, kendi saçmalığımdan çok sıkıldım ve kendime ya şimdi ya hiçbir zaman dedim. Sonunda kendimi kaldırmayı başardım, Wii kişisel antrenörümü de tokatladım ve gerçek bir egzersiz yaptım. Wii kumandasını tutarken egzersiz yapmak zor ama, daha küçük bir kumanda yapmalılar, yüzük gibi takılan falan olabilir mesela.

Sonra kendimi harika hissettim. Yorgun ama harika. Egzersiz yaparken sırtıma tırmanan bir çocuk yoktu ortalıkta. Sadece ben ve egzersizim.

Fakat şimdi, çok yorgunum. Sanki sarhoşum da düzgün yürüyemeyecek gibi yorgunum.

Ve 2 tane şey biliyorum ki olacak. Erkenden uyuyakalacağım ve erken kalkmaya çalışacağım. Veya o kadar yorgun olacağım ki bir daha kalkmayacağım.

Bakalım yarın neler getirecek.

Mayıs 3, 2010 Posted by | Ben, spor | Yorum bırakın

Bütün Dişler Toplandık!!! ve MyGym

Bütün dişler toplandık toplandık toplandık..
Sorduk neden yıprattık Ela’yı Ela’yı..

Neden tüm dişleri aynı anda çıkmaya çalışıyor anlamıyorum. Toplam 11 dişi oldu. Ve şu an yine kabarmış 3 dişi daha var gelen.. Hangi huysuzlugu neden yapıyor anlamak mümkün olmuyor.

Cmts. günü 8 bebek ve 8 anne bir kaosa sürüklendik.. Bebekler ipini kopardı. Mini-town’un MyGym dersine katıldık. Ela çok memnun kaldı ben çok yoruldum. Ama akşam çok güzel uyuduğu için ve sosyal bir ortamda kızımın davranışlarını izleyebilme imkanı buldugum icin ben de cok memnun kaldım. Derslere devam edeceğiz, en büyük sebebi de bu bana Ela ile ilgili daha çok fikir vereceği, onun ilgi alanı, arıza noktalarını daha iyi gözlemleyip buna göre bir rota çizebilmeyi umduğum icin. E o da çok güzel koşuyor oynuyor sosyal ortamda aynı yaşdaşlarıyla beraber oluyor bu da cabası tabii..
Önce spor hareketleri ile başladık. Bir daire etrafına bebeklerle dizildik. Eğitmenin gösterdiği hareketi yapmamız gerekiyor. Bebeklerin çoğu da anlamasa bile annelerinin hareketleri yaptırmasına izin veriyor. En çok kendi anlayıp katılan Melisa. Diğerleri de uyumlu ama Ela bir dk orda durmak istemedi. Limitsiz arıza gösterdi. Sürekli elimden kaçıp arkadaki trombolinin üstüne çıkmaya çalıştı. Acaba bu genel karakterimi olacak yoksa şu an henüz anlamadığı içinmi yapıyor bilemiyorum. Genel olarak konsantrasyonu zaten zayıf ve birşeye kafayı taktı mı hiçbirşeyi gözü görmüyor.. Ela tromboline taktı..
Daha sonra çeşitli spor aktiviteleri yaptırdılar. Genel olarak hepsini birkere benim zorumla denedi. Bunun dışında genel olarak eline iki top alıp sürekli koştu. Kaydırağa tersten tırmanmaya çalışıp bir de tepede eğilip bacaklarının arasından bakmaya çalışıyordu. Çok çok bireysel bir çocuk. Kimseyi gözü görmüyor ben dahil.. Tek istediği kimse onu kucağına alıp birşey yaptırmaya çalışmasın, o istediği yere tırmansın ve toplarla koşsun. Ama bunun yanında çok hoşuma giden özellikleri var. Başka bir bebek elinden birşey aldığında asla ağlamaz, gidip kendine başka bir tane buluyor ya da o da onun elinden almaya çalışıyor. Düşünce hiç umursamıyor direk kalkıp devam ediyor ki burda kendimize kredi vermek zorundayım. Sıramalaya başladığından beri çok düşüyordu, ben hiç müdahale etmedim. Parklarda düşerdi başkaları kaldırmaya çalışırdı. Ben kaldırmayın kendi kalkar derdim. Çok faydasını gördüm. Hem mızmız ve düşünce ağlayan bir çocuk olmadı hem de sürekli kendi kalkıp devam etmesi fiziksel becerisini çok geliştirdi. Çok çabuk yürüdü. Hatta şimdi çok dengeli koşabiliyor. Düşmeyen çocuk yürümesini koşmasını nasıl öğrensin. Neyse sonuçta genel tavır olarak ipini koparmış gibi koştu ve çok eğlendi..
En çok top havuzunu sevdi. Top havuzundan çıkmak istemedi. Sonuç olarak o gün Ela normal bir çocuğun yapması gerekenleri yaptı. Çocuk bütün gün oynıycak ki güzel yemek yesin, güzel uyusun. Elimden geldiğince bu tip fırsatları ona yaratmaya çalışıyorum. Apartmandaki çocuklarla da güzel eğleniyor. Evimizin önü trafik yolu olmadığı için site içinde olduğumuz için şanslı sayılır. Yine koşup oynayabiliyor.
Bizden maceralar şu sıra bu kadar. Ela keyifli günler geçiriyor. Hala havalar güzelken bol bol dışarı çıkarmaya çalışıyorum onu. Bense zamanın nasıl geçtiğine inanamıyorum ve minik bebek Ela hızla büyüyor. İyi ki onunla çok vakit geçirme lüksüne sahibim.

Eylül 7, 2009 Posted by | Bebekle Gidilecek Mekan, gelişim, oyun grubu, spor | 3 Yorum